OP WEG NAAR

De afgelopen tijd ben ik druk bezig geweest met onderzoeken welke studie ik wil gaan volgen. Ik bezocht open dagen, schreef me in om te proefstuderen, solliciteerde op deeltijd-vacatures, en organiseerde meeloopdagen in de praktijk. Een tip die ik onlangs van een collega kreeg: als je meerdere studies leuk vind, dan kun je toch geen verkeerde keuze maken? Daar heb ik niets tegenin te brengen.

In een eerdere blog (die je hier kunt lezen) schreef ik over mijn worstelingen met het maken van onder andere een studiekeuze. Het zou natuurlijk niet eerlijk zijn als ik jullie achterliet zonder daar meer over te vertellen, want inmiddels heb ik de knoop doorgehakt!

Brand
Misschien heb je het op het nieuws voorbij zien komen; vorige week zondag op maandag nacht is er brand uitgebroken op het terrein waar ik woon. Toen ik rond de klok van 2 wakker werd van de sirenes en in paniek mijn moeder opbelde, vertelde mijn lichaam me dat ik iets moest doen. Ik wilde helpen; eerste hulp verlenen waar nodig. Mijn verpleegtechnische kennis gebruiken en daarmee mijn mede-studenten opvangen en ondersteunen. Meteen, op dat exacte moment, realiseerde ik me dat ik mijn allergrootste droom onbewust had weggedrukt en probeerde ik die langzaam weer terug te halen. Want waarom ben ik verpleegkundige? Wat maakte dat ik 7 jaar geleden die keuze had gemaakt? Op die vraag was maar één juist antwoord…

De ambulance
Zelfs tijdens het herstel van mijn eetstoornis was dit mijn grootste motivatie; het werken op de ambulance. Hoe kon ik deze droom, die al jarenlang in me zat, zo uit het oog zijn verloren? Onzekerheid? Vast wel. Kan ik dit wel? Niet als ik het niet probeer, toch? Altijd als iemand me vroeg waarom ik dit werk wilde doen antwoorde ik met “ik wil als eerste kunnen helpen”, net zoals dat gevoel tijdens de brand. Het enige wat me tegenhield waren de onregelmatige werktijden in de zorg. Ik heb meer slaap nodig dan een gemiddeld persoon, en ben niets dat in de buurt komt van een avondmens. Afgelopen zaterdag bezocht ik de open dag voor de studie HBO-Verpleegkunde en kwam ik net voordat ik van huis wegging de volgende quote tegen: If you don’t sacrifice for what you want, what you want will become the sacrifice. Dat, samen met de informatie die ik kreeg tijdens de open dag, heeft ervoor gezorgd dat ik mijn hart ga volgen. Op dit moment werk ik als verpleegkundige in de ouderenzorg, waar ik dus nog even de tijd heb om te ‘wennen’ aan de avonddiensten en onregelmatigheid. Daarna gaat vanaf september het echte werk beginnen. Ik sta aan de start van de weg naar mijn droom.

Volg:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *