HARDLOPEN IN DE REGEN

Al lange tijd staat bovenaan mijn bucket list om te gaan reizen. Ik wil de wereld zien, nieuwe mensen ontmoeten en andere culturen leren kennen. Ik wil mezelf ontwikkelen en uiteindelijk in Australië blijven plakken. Ja, dat is mijn grootste droom; na mijn wereldreis ga ik down under.

Ik hoor de regen zachtjes tegen het raam tikken en kan mezelf bijna niet bedwingen om mijn sneakers aan te trekken en naar buiten te gaan, maar mijn verzwakte lichaam houdt me tegen. Hoe zou het zijn om te hardlopen in de regen? Hoe zou het voelen om je hoofd leeg te maken tijdens een rondje op eigen benen? Zouden die van mij ooit in staat zijn om me dat gevoel te laten ervaren?

Korte termijn doelen
Tijdens het herstel van mijn eetstoornis droomde ik niet zo groot. Ja, die wereldreis stond al op mijn lijstje, maar dat was verre van haalbaar. Wat kon ik mezelf op korte termijn geven om te blijven eten en op die manier niet te luisteren naar het monster in mijn hoofd? Studie; mijn grootste motivatie. Maar ook me weer kunnen aanmelden als bloeddonor, passende kleding kunnen kopen, en de bezorgdheid bij mijn omgeving weghalen stonden tussen mijn ‘reasons to recover’. Op een gegeven moment kwam daar hardlopen, en dan heel specifiek hardlopen in de regen, bij. Een ‘korte termijn doel’ dat ik vandaag, ruim twee jaar later, heb behaald. Hardlopen in de regen; ik heb het gedaan. En wat voelde het vrij. Het was zwaar, maar ook fijn. Niet alleen het hardlopen zelf, maar vooral het gevoel van overwinning, van kracht. Ik ben zover gekomen dat ik kan hardlopen, ook in de regen! En ook al had ik wat langer de tijd nodig dan ik vooraf had gehoopt of gedacht, een doel behaald blijft behaald. Vroeg of laat.

Groot dromen is mooi, maar kan ook een valkuil zijn. Een droom is niet makkelijk waar te maken als je het niet in kleinere doelen opsplitst. Ik kan niet vandaag met een rugzakje op het vliegtuig stappen en nooit meer terugkomen omdat ik in Australië de liefde van mijn leven heb ontmoet. Zo werkt het helaas niet. Een eerste stap brengt je al een stukje dichterbij je uiteindelijke doel. Om ooit een wereldreis te kunnen maken moet ik geld sparen en research doen. Stap 1 dus. Na het behalen van mijn hardlopen-in-de-regen-doel, realiseerde ik me dat de kleine doelen op korte termijn misschien nog wel belangrijker zijn dan wat er aan het einde van de weg op je staat te wachten. Genieten van het proces, van iedere stap dichterbij, want dat zijn de momenten dat je écht leeft. In het hier en nu. Het heden. Niet in de toekomst. Maak er wat van. Note to self.

Volg:

1 Reactie

  1. Leonora
    12 januari 2019 / 19:13

    Helemaal waar!!❤

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *